Δηλώσεις του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της 5ης Συνόδου των Χωρών του Νότου – 29 Ιανουαρίου 2019

 

 

«Μήνυμα συμπόρευσης στην κατεύθυνση εξεύρεσης κοινών ευρωπαϊκών λύσεων»

Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της 5ης Συνόδου των χωρών του Ευρωπαϊκού Νότου, ο Έλληνας Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, προέβη μεταξύ άλλων, στις παρακάτω δηλώσεις, όσον αφορά την κοινή ευρωπαϊκή αντιμετώπιση του προσφυγικού-μεταναστευτικού ζητήματος:

«Οι χώρες του ευρωπαϊκού νότου, δεν υπάρχει αμφιβολία, βίωσαν το προηγούμενο διάστημα με ιδιαίτερο τρόπο τις σημαντικότερες κρίσεις που πέρασε η Ευρωπαϊκή Ένωση. Τόσο την οικονομική κρίση, όσο όμως και την προσφυγική και μεταναστευτική κρίση. Συνεπώς, έχουμε έναν λόγο παραπάνω και μέσα από την εμπειρία που έχουμε αποκομίσει να παλεύουμε μαζί για να αντιμετωπίσουμε τις περιφερειακές ανισότητες εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μια προοπτική κοινωνικής σύγκλισης και σύγκλισης μεταξύ των χωρών, κρατών – μελών. Αλλά, βεβαίως, έχουμε και κάθε λόγο να θέλουμε να αντιμετωπιστεί η μεταναστευτική κρίση μέσα από το πρίσμα της αρχής της αλληλεγγύης και του διαμερισμού της ευθύνης και όχι μέσα από μια αντίληψη που θέλει τον καθένα να αντιμετωπίζει τα προβλήματα μόνος του, ιδίως δε όταν αυτά τα προβλήματα δεν αφορούν καθέναν ξεχωριστά, αλλά αφορούν το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πιστεύω ακράδαντα ότι οι χώρες του ευρωπαϊκού νότου, ιδιαίτερα σε μία περίοδο όπου κυριαρχεί η λογική του απομονωτισμού, η λογική της εθνικής περιχαράκωσης, σε μία εποχή όπου ο ρατσισμός και η ξενοφοβία γίνονται ηγεμονικός πολιτικός λόγος, μπορούν και μέσα από την παράδοση και την κουλτούρα τους, αλλά και τη διαφορετική στοχοπροσήλωσή τους να δώσουν ένα μήνυμα. Να δώσουμε ένα μήνυμα συνεργασίας και ένα μήνυμα ότι υπάρχουν ευρωπαϊκές λύσεις σε όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε.
Θα ήθελα να μείνω λίγο περισσότερο στο θέμα της μεταναστευτικής κρίσης. Στη συζήτησή μας άλλωστε πήρε, ίσως, τον περισσότερο χρόνο. Τονίσαμε την ανάγκη η Ευρώπη να αποκτήσει ένα νέο κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου, στη βάση της αλληλεγγύης και του δίκαιου επιμερισμού των ευθυνών. Δεν μπορούμε να μιλάμε, όμως, για αλληλεγγύη χωρίς αυτό πρακτικά να εκφράζεται, χωρίς δηλαδή τη δημιουργία ενός μηχανισμού αναδιανομής των αιτούντων ασύλου μεταξύ των κρατών – μελών. Και άρα αποτελεί για εμάς μια σημαντική προτεραιότητα το επόμενο διάστημα η αναθεώρηση της Συνθήκης του Δουβλίνου».